fbpx

 

Ik weet nog goed hoe mensen in mijn omgeving reageerden toen ik voor het eerst over het idee vertelde om in Rotterdam een kinderkrant te starten.

Het werd niet heel serieus genomen. Mensen voor het ‘wel leuk’. Of op zich een goed idee, maar ze zagen er niet echt een toekomst in. Er werden meer bezwaren opgeworpen dan dat er over kansen werd gesproken. Het was eerst zien, dan geloven.

Ik weet ook nog goed dat ik toen al een glasheldere visie had. Ik wist nog niet hoe, maar ik zag de kinderkrant al helemaal voor me. Ik wist ook toen al dat de potentie groter was dan alleen Rotterdam.

Mijn geloof in de kinderkrant was sterker dan de weerstand uit mijn omgeving.

Ik bleef in beweging. Hield me niet in en paste me niet aan. Ik nam niet de twijfel en bezwaren van anderen over, maar ging ervoor.

Achteraf gaven mensen ook eerlijk toe dat ze mijn verhaal vooral schattig vonden. Dat ze het heel goed vonden dat ik iets wilde doen voor en met kinderen. Maar dat ze totaal niet hadden verwacht dat de kinderkrant ook een gezonde onderneming kon zijn.

Het is ook niet zo gek: zij zagen niet wat ik toen al zag.

Hoe zou het zijn als jij dit zou doen? Als je je niks aantrekt van de bezwaren van de mensen om je heen? Als je missie leidend is in alles wat je doet?

Misschien is het een kinderkrant. Misschien iets anders.

Geloof je erin? Zie je het voor je? Ga er dan voor!

 

 

 

Comments are closed.